Ik ben ervan overtuigd dat met de geboorte van dit kabinet iets heel Nederlands dood is gegaan. Een kleine, stille dood van Nederlandse waarden van verdraagzaamheid, openheid en solidariteit. Een stille dood, want de reacties op de totstandkoming van dit kabinet zijn me nog lang niet heftig genoeg. De oude volkspartijen CDA en VVD zijn in zee gegaan met een ondemocratische partij, die onder meer de Koran wil verbieden, etnische registratie wil toepassen, een grote wereldgodsdienst als verderfelijke ideologie terzijde schuift en ‘de islamisering van Nederland’ wil stoppen. Het nieuwe regeerakkoord laat de invloed van Geert Wilders helder zien. Met maatregelen op het gebied van migratie bijvoorbeeld die, om Ernst Hirsch Ballin te citeren, ‘niet gericht zijn tegen problemen, maar tegen mensen’. De leider van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie knikt en lacht vriendelijk mee als zijn nieuwe rechts-radicale kompaan dit akkoord huldigt om de stop die het zal zetten op de instroom van nieuwe islamitische migranten.

En nu, op de dag dat de CDA-fractie in Den Haag definitief ja gezegd heeft, zijn VVD en CDA in de stad boos. Bozer dan ik ze de afgelopen maanden gezien heb. Niet over het nieuwe kabinet, niet op hun partij, maar op wethouder Karin Dekker. Zij heeft in hun ogen te grote woorden gebruikt.
Het is interessant dat CDA en VVD zich in hun open brief totaal niet verantwoorden voor de Haagse keuzes van de partijen waar zij lid van zijn. In plaats daarvan spreken zij Dekker aan, en dan vooral op de schade die zij zou toebrengen aan de verhouding tussen Stad en Den Haag. Er is niets principieels aan die argumentatie: het is, integendeel, precies die oriëntatie op de macht die CDA en VVD überhaupt in dit kabinet geloodst heeft. In plaats van de oriëntatie op de macht zouden de rechtse partijen zich moeten oriënteren op alle burgers van dit land. De vrijheden van alle mensen in dit land om te zijn en te geloven wat ze willen, zouden centraal moeten staan. Ook als anderhalf miljoen mensen, al dan niet met die bedoeling, die vrijheid met hun stem ter discussie hebben gesteld.

 ‘Wij zijn de tijden,’ citeerde Doekle Terpstra zaterdag op het CDA-congres Augustinus. Dat zijn we, en dat betekent dat ook rechts verantwoordelijkheid zal moeten nemen voor de keuze die het hier en nu, in 2010 maakt. Maar wij hebben allemaal positie te kiezen over de afslag die dit land heeft genomen. Waar Karin Dekker staat, is duidelijk.

In mei liet wethouder Pastoor in de commissie Werk & Inkomen weten dat het college voornemens is de maandverklaringen af te schaffen. De praktijk in andere steden wijst uit dat dat geen grote problemen of toename van fraude oplevert. De uitvoering laat nog even op zich wachten; het is nog niet technisch mogelijk om over te gaan op een systeem van wijzigingsformulieren.

Met het einde van de maandverklaringen komt een einde aan een klantonvriendelijke praktijk, die de gemeente bovendien onnodig veel geld kost.

Een heikel punt in Stad is deze week de handhaving van het kraakverbod. Voor de zomer heeft de raad een motie van GroenLinks aangenomen (Nu.nl) om aan die handhaving een lage prioriteit te geven. Vorige week meldden media echter op basis van een persconferentie van de burgemeester dat per 1 oktober alle panden ontruimd zouden moeten zijn en zouden worden bezocht door de politie. Dat past niet bij de raadsuitspraak en veroorzaakt natuurlijk veel onrust onder krakers. Het dient ook geen enkel doel; zelfs voorstanders van de zinloze nieuwe wet geven toe dat krakers in Groningen geen probleem vormen. De burgemeester heeft inmiddels via twitter (vanuit China) gemeld dat zijn woorden niet goed zijn aangekomen. De krakers verdienen gauw duidelijkheid. Houd ook het weblog van collega-raadslid Benni Leemhuis in de gaten voor meer nieuws hierover.

Ondertussen gaat knetterrechts het vandaag opnieuw proberen in Den Haag. Een politieke combinatie die – naar ik vrees – de nadruk zal leggen op verschillen tussen mensen, en die verschillen zal verdiepen. Tussen Nederland en de rest van de wereld. Tussen arm en rijk. Tussen ‘oude’ en ‘nieuwe’ Nederlanders. Als het er echt van komt en er een akkoord is, kom ik er ongetwijfeld op terug.

Hoor het ook uit minder verdachte bron op danhoorjeheteensvaneenander.nl.

Maar de nasmaak van de commissie heeft met iets anders te maken. En dat is met de sfeer van wantrouwen, opgeroepen door – laten we het beestje bij de naam noemen – de Stadspartij. De superlatieven buitelen over elkaar heen. Er wordt ‘onjuist geinformeerd’, wethouders ‘moeten opstappen’, informatie wordt achtergehouden door het college, noem maar op. Bewijzen zijn in geen velden of wegen te bekennen, weerlegging door het college vindt keer op keer plaats, maar het geschreeuw duurt voort. Dat is, ook blijkens het weblog van Robert Prummel waar werkelijk de hele raad ervan langskrijgt behalve hijzelf, goed oppositievoeren volgens de Stadspartij.

En zo kon het dat de Stadspartij vrolijk een discussie over de informatievoorziening over de tram overdeed die ook op 3 maart in het vragenuur al was gevoerd. Dit vond ik daar toen al van. Nu, de tweede keer, werd mijn stemming er niet beter van.

De discussie over de Damsterdiepparkeergarage is de afgelopen dagen in de media ook al zo onsmakelijk gevoerd. Het college zou informatie hebben achtergehouden. De wethouder moet maar opstappen.
Wat is er aan de hand? De situatie is dat de kosten van de parkeergarage 2,7 miljoen euro hoger zijn uitgevallen. Die kosten worden gelukkig goedgemaakt door inkomsten binnen de parkeerexploitatie, maar niettemin is het natuurlijk slecht nieuws dat kosten hoger uitvallen. Het college kon aan die hogere kosten niets doen. Het heeft verder in meerdere brieven dit jaar aangegeven dat er een overschrijding van de kosten was. De hoogte ervan was nog niet bekend(gemaakt?) en er is ook niet naar gevraagd door de raad.  Het had overigens ook geen verandering in de situatie opgeleverd.
Conclusie: het is prima om je af te vragen of een (zacht) getal niet al eerder door het college aangegeven had kunnen worden, én of dat op een eerder moment ook verstandig was geweest. Dat doe ik ook, de raad moet immers goed worden geinformeerd. Hier komt nog informatie over, prima. Maar suggereren dat informatie bewust is achtergehouden (al dan niet vanwege de verkiezingen!), en passant de cultuurverandering erbij halen en roepen om aftreden is nergens op gebaseerd. Het is wel tekenend voor een grimmiger sfeer in de raad, waarbij blijkbaar niet kan worden uitgegaan van de integriteit van bestuurders en de informatie die ze aanleveren.

En dit alles leidt dan vervolgens tot een dilemma voor andere raadsleden: moet je elke wilde aantijging weerspreken? Dat kost allemaal weer tijd die je had kunnen steken in het mooier maken van de stad. Ik heb niet zoveel zin mijn agenda en spreektijd door de Stadspartij te laten gijzelen de komende jaren. Ik ga gewoon aan het werk.

Ik ben ook ‘terug’ van de enorme marathon van het afgelopen halfjaar. Sinds november vorig jaar heeft veel in het teken gestaan van de verkiezingen en daarna van de collegevorming. Op 28 april is het nieuwe college van B&W geinstalleerd, bestaande uit PvdA, GroenLinks, SP en D66. Daarmee kwam dus een einde aan een intensieve en bijzondere periode, waarin ik voor het eerst lijsttrekker was en voor het eerst de college-onderhandelingen meemaakte. Mijn raadsbijdrage met het oordeel van GroenLinks over het nieuwe collegeakkoord is te vinden op www.groenlinksstad.nl.

Inmiddels is het mei en gaan we alweer op naar de behandeling van de Rekening en de Voorjaarsnota. En natuurlijk naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer op 9 juni. Ik hoop dat Nederland voor de verandering kiest en GroenLinks een mooie uitslag bezorgt.

Lees hier het concept-programma ‘Echte keuzes voor de toekomst’.

Deze weken staan politiek gezien vooral in het teken van de college-onderhandelingen. De eerste gesprekken zijn geweest, net als een openbare ronde (hier terug te zien). Ter inspiratie voor onderhandelingsleider Frank de Vries (PvdA) heb ik hem in de openbare ronde een pamflet overhandigd: ‘De groene stad werkt’. Klik op het plaatje om het pamflet te lezen.

Naast de onderhandelingen moeten er veel dingen geregeld worden om ervoor te zorgen dat de nieuwe fractie volle kracht vooruit kan in de nieuwe raadsperiode. Afgelopen woensdag nam de raad immers afscheid van Drewes de Haan, Hans-Paul Klijnsma, Harrie Miedema en nog 19 mensen van andere partijen. Donderdag werd de nieuwe raad geinstalleerd, met voor GroenLinks als nieuwelingen Benni Leemhuis en Lizette van der Vegt (zie hier). Het wordt wennen morgen bij de fractievergadering, met zo’n vernieuwde fractie. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat we er een geslaagde én leuke vier jaar van gaan maken.

Alle lijsttrekkers spraken donderdag kort een welkomstwoord voor de nieuwe raad. Hieronder mijn bijdrage.